نکته 40: دستیابی به وضوح درخشان در عکاسی

بستن


دستیابی به وضوح درخشان در عکاسی

 

عکاسان مانند بسیاری از ویژگی های تصویر، وضوح (Sharpness) را بدیهی ترین ویژگی می پندارند. به عبارت دیگر، مسأله این است فوکوس یا غیر فوکوس. خوب، اما مسأله به همین سادگی هم نیست. زیرا سؤال این جاست که چه مقدار وضوح، واقعاً مطلوب است؟ در پاسخ باید گفت که بستگی دارد به این که شما چطور عادت کردید. انتخاب وضعیت  Autofocus یا فوکوس اتوماتیک دارای مقدار بالای وضوح است اما هنوز هم وابسته به این است که آیا بر نقطه ای دقیق و درست میزان شده باشد و این امر با توجه به این نکته است که تمامی لنزها مشخصاً در کیفیت تفکیک و مشخصات اوپتیکی دیگر با هم تفاوت دارند. یک قانون تجربی قدیمی وجود دارد که بهترین تفکیک پذیری را حدود 2 دیافراگم بسته تر از بازترین دیافراگم لنز می دانأ، که معمولاً هم درست از آب در می آید. اما توجه کنید که بستن دیافراگم باعث کاهش تفکیک پذیری به دلیل اثرات پراش نور می شود.

بنابراین کنترل وضوح تصور باید در شما به صورت یک عادت شود، همان طور که در صفحه های قبل هم توضیح داده شد. اما مهم تر از این کار، صرف مقداری زمان برای کنترل دقت وضوح لنزهایتان است. برای انجام این عمل دو کار را انجام دهید: اول آن که یک موضوع کاملاً مسطح با جزئیاتی بسیار دقیق، مثل یک پوستر و یا یک روزنامه با چاپ خوب را به دیوار بچسبانید و دوربین را بر فراز یک ساه پایه مقابل آن قرار دهید. طوری که موضوع کاملاً کادر را پر کند و از لنزی استفاده کنید که امکان وضوح دستی را داشته باشد آن گاه با دقت موضوع را فوکوس کنید و با بازترین دیافراگم عکس بگیرید. حالا طوفۀ فوکوس را به مقدار بسیار ناچیزی تغیر داده و با همان دیافراگم عکسی دیگر و سپس باز هم با تغییر اندک فوکوس عکس سومی را بگیرید. خلاصه این که چند فریم با فوکوس های متفاوت عکس بگیرید. دوم آن که همۀ لنزهای دیگرتان (البته اگر داشته باشید) با همین روش آزمایش کنید. به خاطر داشته باشید که در هر حال موضوع باید کادر را پر کند، برای حصول به این مسأله نیازمند کمی عقب و جلو بودن دوربین خواهید بود. برای آزمون لزنهای زوم نیز همین قاعده حاکم است و می توانید مقدار وضوح تمامی فواصل کانونی آن را بیازمائید.

در پایان این دو آزمایش کاملاً متعجب می شوید وقتی می بینید که در آن چه قبلاً به عنوان «وضوح» قبول داشتید تفاوت هایی وجدو دارد. پس نتیجه می گیریم که به طور منطقی «وضوح» (sharp) با «وضوح دقیق» (Pin sharp) متفاوت است.

همچنین به هیچ وجه وضوح دیجیتال (Digital shrpening) با (Sharp focusing) برابر نیست. زیرا وضوح دیجیتال یک فیلتر است که پس از عکاسی اثر وضوح را با زیاد کردن مقدار کنتراست میان پیکسل های مجاور افزایش می دهد. اگر چه این ساده لوحی است اگر چنین فکر کنیم و این دو را با هم اشتباه بگیریم ولی پیش می آید.

اگر به لبه های نسبتاً محو که کاملاً بزرگ نمایی شده اند نگاه کنید، آن چه مشاهده می کنید یک پیکسل میانی یادو پیکسل میان لبۀ تاریک و بخش روشن قرار گرفته است. برای مثال، اگر پیکسل لبۀ عکس سیاه در مقابل سفید باشد، با یک خط از پیکسل های خاکستری میان آن ها مواجه می شوید که کمی محو هستند. وضوح دیجیتال، کنتراست را اغراق آمیز می کند، و در این مثال بخش خاکستری کاملاً از بین می رود. امروزه نرم افزارهای گوناگونی برای افزایش وضوح وجود دارد، مثل فیلتر USM اما هیچ یک از آن ها نمی توانند به صورت معجزه آسا جزئیات از دست رفته در خطای فوکوس را بازسازی کند. روش دیگر را ساده سازی عکس می گویند، در مرحله اول تجزیه تحلیل می کند که چطور قسمت فوکوس محو شده است، و سپس این مراحل را به صورت برعکس انجام می دهد. مثالی که این جا آورده شده با استفاده از یک فیلتر کاربردی به نام Focus Magic است. اما این روش هم باز نمی تواند به صورت دقیق وضوح تصویر را به شکل اول درآورد.


 

هنگامی که نسبت به یک سطح زاویه دار ماند صفحۀ این ساعت ایستاده اید و قصد فوکوس دستی دارید،

نقطۀ فوکوس از جلوی ساعت به عقب و از چپ به راست با تغییر فوکوس تغییر می کند.

نقطۀ مورد توجه در این عکس ساعت III است.

 

وضوح کامل لنز در موضوعی با جزئیات کنتراست زیاد به طوری که موهای موضوع که روی صورتش ریخته شده، کاملاً واضح هستند.

ورود کاربر

آمار سایت

آمار سایت

تعداد اعضای سایت

شما هم به ما بپیوندید.

عضویت رایگان است.

عضویت در سایت