نکته 43: چطور دوربین به دست بگیرید

بستن


چطور دوربین به دست بگیرید

 

اشتباه برداشت نکنید. همۀ ما می دانیم چطور دوربین را روی دست بگیریم، اما یک روش کاملاً استاندارد وجود ندارد، و هر عکاسی با کم یتفاوت روش خود را دارد. ولی با وجود گوناگونی روش ها در اصول با یکدیگر مشترک هستند. مثال هایی که در ادامه به آن می پردازیم با لنزهای گوناگون در دو حالت عکاسی افقی و عمودی است. با توجه به این که هنگام کار با دوربین روی دست نسبت به تنظیم فوکوس و بزرگ نمایی کنترل کمتری وجود دارد، هر چه بیشتر دوربین را بچسبید، می توانید آن را ثابت تر نگاه دارید.


 

مقدماتی

آرنج ها کاملاً به قفسۀ سینه چسبیده، دوربین محکم مقابل پیشانی قرار می گیرد، با دست راست بدنه دوربین را محکم بگیرید، تمام انگشتان به غیر از انگشت اشاره که برای زدن دکمۀ شاتر به کار می رود، بدنۀ دوربین را محکم نگه می دارند. بیشترین وزن دوربین روی انتهای گودی کف دست راست قرا ردارد، درست در مرکز بدنۀ دوربین و مچ دست کاملآً عمود است. در حالت فوکوس اتوماتیک، کمی تنظیم حلقۀ زوم نیاز است، و انگشتان دست چپ، شست، سوم و چهارم این کار را به خوبی انجام می دهند. انگشت اشاره دست چپ جلوی لنز را نگه می دارند و انگشت کوچک با کمی فشار به دست رسات در نگه دشتن بدنۀ دوربین کمک می کند.

 

گرفتن محکم تر با استفاده از بند دوربین

میان روش های مقدماتی با این روش کمی دوربین محکم تر نگه داشته می شود. ابتدا بند دوربین را به گردن بیندازید، دست راست را داخل بند ببرید به طوری که دور مچ دست راست به طرف پائین قرار گیرد تا کاملاً کشیده شود. به یاد داشته باشید که این روش زمانی مناسب است که بند دوربین شما کوتاه باشد.

پیچیدن بند دور مچ دست

این روش هنگام عکاسی با سرعت های پائین کاربرد دارد، اما باید هنگام آزاد کردن بند مراقب افتادن دوربین باشید. بتدا بند را دور مچ دست مانند تصویر بپیچید، به طوری که کاملاً بند پیچ خورده، سپس بند را جمع کنید و دوربین را محکم نگه دارید.

 

عکاسی کارد عمودی با دکمۀ شاتر دوم

بعضی از دوربین های SLR دیجیتال دارایدکمۀ شاتر دوم برای عکاسی عمودی هستند. این روش تنها برای راحتی کار عکاس نیست، بلکه با کمک آرنج ها که بهبدن چسبیده و هر دو ساعد که عمود است، باعث ایجاد حفظ تعادل بیشتر و در نتیجه محکم نگاه داشتن دوربین می شود. تمام افراد راست دست به جز انگشت اشاره خود از بقیه انگشتانشان برای محکم نگاه داشتن هر چه بیشتر دوربین استفاده می کنند. همچنین انتهای کف دست چپ قسمت زیر دوربین را نگه می دارد، تا انگشت اشاره و انگشت کوچک برای گرفتن لزن به کار می رود و انگشت های شست، سوم و چهارم حلقۀ زوم را حرکت می دهند.

عکاسی کادر عمودی با دکمۀ شاتر استاندارد بهروش دست از رو

بدون دکمۀ شاتر دوم، دو راه وجود د ارد. اولی این است که، دکمۀ شاتر، رو به بالا قرار گیرد، به این حالت روش «دست از رو» گفته می شود. جای گزینی وجود ندارد، زیرا آرنج دست راست رو به بالا قرار گرفته و هیچ نقشی در حفظ تعادل ندارد.

بیشترین سهم نگه دارندۀ دوربین به عهدۀ دست چپ است، به طوری که کف دست چپ بیشترین فشار وزن دوربین را تحمل می کند. چشم چپ به صورت طبیعی باز می ماند و منظره یاب تنها با چشم راست دیده می شود.

عکاسی کادر عمودی با دکمۀ شاتر استاندارد به روش دست از زیر

دومین حالت عکاسی عمودی با دکمۀ شاتر استاندار داین ساتک ه دست از زیر روی شاتر قرا ربگیرد. در این حلت آرنج ها در دو سمت بدن چسبیده باقی می مانند، کهب رای حفظ تعادل خوب است، اما باعث فشردگی دست راست می شود.راه حل برای این که دست ها زیاد به یکدیگر فشرده نشوند، این است که از کف دست راست استفاده نکنید، و به جای آن با انگشتان دست راست بدنۀ دوربین را بگیرید و به کف دست چپ بچسبانید، بدین ترتیب بخشی از وزن دوربین به دست چپ منتقل می شود. در این وضعیت مچ دست راست روی قفسۀ سینه باقی می ماند.

 

فوکوس دستی (غیر اتوماتیک)

شاید این روزها عجیب به نظر بیاید که باز هم از لنزهای غیر اتوماتیک استفاده شود، اما در واقع این لنزها هنوز هم قابل استفاده هستند، و حتی شاید با یک لنز اتوفوکوس هم ترجیح دهید که فوکوس را به صورت دستی و با چشم انجام دهید. بدین ترتیب که انگشت شست و یک یا دو انگشت دیگر برای حرکت حلقۀ فوکوس آزاد است، و تمام وزن دوربین روی کف دست چپ قرار می گیرد. البته دست راست هم برای کمک بیشتر به محکم گرفتن دوربین به کار می برد.

لنزهای با فاصله کانونی بلند و گرفتن قسمت جلویی آن ها

لنزهای بلند در شکل و اندازه، گوناگون هستند، و این دو ویژگی تعیین می کند که چگونه آن ها را روی دست نگاه دارید. در تصویر 5-4 یک لنز 300 میلی متر جمع و جور می بینید که به رغم سرعت زیاد ن، قطر عدسی پیشین آن کوچک است. هنگام عکاسی با لنزهای بلند بهتر است از سه پایه یا حداقل تک پایه استفاده شود، اما وقتی بخواهید سرعت عمل و انعطاف زیادی داشتهب اشید، عکاسی به روش دوربین روی دست تنها راه است. طبق معمول دست راست محکم باید بدنۀ دوربین را بگیرد در حالی که دست چپ برای فوکوس آزاد باشد. اگر hood یا سایبان لنز بزرگ است بهتر است بههمراه جلوی لزن آن را هم بگیرید. در این جا کاملاً وزن دوربین روی ساعدها است، اگر چه تنها مشکل این است که آرنج دست راست در مقابل ضربه یا تکان محافظت نمی شود. نکتۀ مهم دیگر محکم نگاه داشتن دوربین مقابل چشم و چسباندن آن به پیشانیاست.

لنزهای بلند، فوکوس اتوماتیک و گرفتن جلوی لنز به روش دست از رو

این روش با مثال 5-4 تفاوت دارد، و روشی است که من ترجیح می دهم. درست مانند روش قبل آرنج بدون هیچ محافظتی قرا رمی گیرد، تفاوت دیگر این سات که جلوی لنز را به روش دست ز رو درست مانند تصاویر محکم نگه می دارید.

لنز بلند، گرفتن وسط لنز

این روش بیشتر رایج است به طوری که وقتی دست چپ، وسط استوانۀ لنز را می گیرد، بیشترین وزن لنز روی این دست قرار می گیرد، در حالی که ساعد دست چپ تا حدامکان عمود به بدن چسبیده است. شاید این روش تا حدودی دشوار باشد، اما امتیاز آن هنگام استفاده از فوکوس یا کنترل زوم دستی است.

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی

ورود کاربر

RSS مطالب

آمار سایت

آمار سایت

تعداد اعضای سایت

شما هم به ما بپیوندید.

عضویت رایگان است.

عضویت در سایت