نکته 69: چسباندن عکس های یک موضوع بزرگ

بستن


چسباندن عکس های یک موضوع بزرگ

 

بعداز چسباندن و هم پوشانی عکس های یک موضوع، آن چه اتفاق می افتد این است که اندازۀ عکس نهایی افزایش می یابد، و هیچ محدودیتی برای تفکیک پذیری وجود ندارد. بنابراین به این روش عمل کنید: به عوض عکاسی با لنز 50 میلی متری، بهتر است از لنز 100 میلی متری استفاده کنید و نمایی یکسان برای هم پوشانی بخش های یک موضوع را عکاسی کنید. نتیجه عکسی با اندازل چهار برابر حجیم تراست درست، مثل این که با سنسوری که همین مقدار تفکیک پذیری دارد، عکاسی کرده اید. در روزگاران عکاسی با فیلم، اگر عکسی با تفکیک پذیری بالا می خواستید باید از دوربین قطع بزرگ (اتلیه ای) با فیلم 5×4 اینچ استفاده می کردید، اما امروز اگر نیاز به تفکیک پذیری بالا دارید، بهتر است که یکی back دیجیتال برای دوربین قطع متوسط یا قطع بزرگ خود تهیه کنید، البته قیمت آن بسیار بالا است. به جای آن، اگر تحمل دردسرهای این چنینی را دارید، چسباندن عکس ها به هم رشوی بدون هزینه برای ایجاد عکس های با تفکیک پذیری بالا است. بنابراین می توانید صحنه ای را (مسلماً باید موضوع بدون حرکت باشد) به چند بخش تقسیم و عکاسی کنید. هر چه فاصلۀ کانونی لنز بیشتر باشد، صحنه به تعداد بخش های بیشتری تقسیم می شود. بنابراین عکاسی یک نمای گسترده با یک لنز تله فتو بلند در انتها عکسی با حجم بسیار زیاد ایجاد می کند، تنها کافی است ضرب و تقسیم کنید.

یک لنز 15 میلی متری روی یک دوربین SLR دیجیتال تمام کادر زاویۀ دید قطری معادل 110 درجه دارد که واقعاً یک لنز و اید انگل است. حالا تصور کنید که همین اندازه زاویه را قرار است با یک لنز 120 میلی متری که زاویۀ دیدی معادل 20 درجه دارد عکاسی کنید محاسبه ساده است 110 را تقسیم بر 20 کنید عدد 5/5 بدست می آید. برای مقادیری از عکس ها که در فصول مشترک از بین می رود هم دو فریم دیگر اضافه بگیرید یعنی خواه نا خواه این اتفاق می افتد. به خاطر داشته باشید که هنگام چرخاندن دوربین در کار پانورما باید یک عنصر مشترک بین عکس اول و بعدی و ... الی آخر وجود داشته باشد. خوب حالا بقیۀ محاسبه چنین است که اگر به فرض با یک دوربین 10 مگا پیکسلی عکاسی کرده باشید حجم عکس پانورمای به دست آمده است با:

مگا پیکسل 63/9= (تعداد فریم ها 7×4150 ×2200)

اما بر خلاف تمام این موارد، چسباندن عکس ها به یکدیگر با قابلیت دیجیتال، تقریباً هنگام عکاسی هیچ چیز اضافی نیاز ندارد. البته واژه «تقریباً» تنها به کلّگی مناسب سه پایه بر می گردد که دوربین روی آن قرار گرفته تا به راحتی و بدون اشکال بر نقطۀ کانونی میانی لنز بچرخد، همچنین برای عکاسی از یک پیش زمینه نزدیک مناسب است.

عکس تکی از آسمان خراش های Pudong، مرکز تجارت جهانی شانگهای، با یک لنز mm elf80 روی یک دوربین 12 مگاپیکسلی، تعداد پیکسل ها 4100× 2800.

عکاسی 9 فریم برای همپوشانی با همان دوربین که عکس شماره 1 گرفته شده با لنز 200 میی متر (بیش از دو برابر هنگامی که تک عکس گرفته شد) عکس به هم چسبیده با 4000 × 15300 پیکسل برابر 61 مگا پیکسل ایجاد شد.

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی

ورود کاربر

RSS مطالب

آمار سایت

آمار سایت

تعداد اعضای سایت

شما هم به ما بپیوندید.

عضویت رایگان است.

عضویت در سایت