نکته 83: عمق میدان بینهایت

بستن


عمق میدان بینهایت

 

شاید روش ترکیب کردن واضح ترین فوکوس نسبت به ترکیب کردن چند عکس که قبلاً توضیح داده شد، بیشتر دراماتیک به نظر بیاید. معمولاً عمق میدان موضوع مهمی در عکاسی ماکرو و عکاسی میکرو استف جایی که حتی بسته ترین دیافراگم هم معمولاً برای ایجاد وضوح در همه قسمت های تصویر کافی نیست. حتی در اندازه های بزرگ تر، به دفعات باید از عمق میدان چشم پوشی کنید برای مثال در عکاسی از منظره یا نمای شهر با یک لنز بلند و عمق میدان نسبتاً زیاد. در چنین وضعیتی، اگر یک مجموعه عکس های مختلف را ثبت کنید، داشتن عمق میدان کامل صرفاً با بستن دیافراگم امکان پذیر نیست زیرا عمق میدان لنزها به هر شکل محدود است.

این جا یک الگوریم بسیار خوب به کمک می آید، بدین ترتیب که بیشترین وضوح در قسمت های فوکوس شدۀ یک مجموعه عکس متوالی که لنز از دور به نزدیک و یا بالعکس فوکوس شده باشد، انتخاب می کند. البته این در توان هر نرم افزار ساده ای نیست زیرا با تغییر فوکوس اندازۀ عناصر تصویر نیز تغییر می کند (پمپاژ لنزها) هر چند سازندگان ادعا می کنند که لنزهای جدید فارغ ازاین مشکل هستند. در این جا نرم افزاری که پیشنهاد می شود Helicon Focus است، که برای همین ساخته شده و به همراه یک نرم افزار واسط بسیار ساده که می تواند اشکالات مربوط به مطابقت، اندازه گیری و ترکیب کردن را برطرف کند یک مجموعۀ ایده آل را ایجاد می کند.

مراحلعکاسی از قفل کردن دوربین روی سه پایه شروع شده، سپس تنظیم فوکوس به صورت دستی و غیر اتوماتیکف شروع فوکوس، بر روی یک نقطه- فرقی نمی کند نزدیک ترین یا دورترین نقطه باشد- و با عکاسی کی سری فریم با تغییرات جزئی در فوکوس آنها تمام می شود. در این مرحله هر چه مقدار تغییر فوکوس در هر فریم جزئی تر باشد، در هنگام ترکیب نهایی کار نرم افزار ساده تر و نتیجۀ بهتری به دست می آید. معنی روشن این امر تعداد بیشتر عکس است. این نرم افزار قادر به ترکیب هر تعداد فریم عکس است. فراموش نکنید که بهترین دیافراگم در هر زمان و مکان به اندازۀ 2 تا 3 دیافراگم بسته تر از بازترین دهانۀ آن است. زیرا در این حالت تفکیک تصویر به دلیل پدیدۀ پراش (diffraction) از بین نمی رود و رنگ ها بسیار بهتر ثبت می شوند.

زیبایی این تکنیک در این است که نیازی به ویرایش تصویر، بازسازی دوبارۀ تصویر و اصلاحدر فتوشاپ ندارد. زیرا یک تصویر ثبت شدۀ خالص است، که تنها ترکیب کردن تصاویر روی آن انجام شده. در این میان امکانات خلاقانه بسیاری وجود دارد، اما احتیاط لازم است. منظور تغییرات فوکوس زیاد از جلو به عقب است که ناشی از به کارگیری لنزهای با فاصلۀ کانونی بلند است که باعث می شود در حالت فوکوس نزدیک روی نقاط درخشان تصویر، مثلاً سفیدی ها آن چنان پخش شوند که روی عناصر فوکوس دیگر را بپوشانند که در این صورت مجبورید از استفاده این فریم چشم پوشی کنید یا اصولاً از چنین فواصل کانونی بلندی استفاده نکنید.


 عکاسی ماکرو قلم خودنویس

 قلم خودنویس با یک لنز ماکرو mm 105 عکاسی شده است. نزدیک ترین نقطه فوکوس (نوک قلم) نزدیک ترین نقطۀ فوکوس ممکن با این لنز – یعنی mm13 از جلوی لنز است. سپس فوکوس در حدود 5/1 میلی متر در بیش از 98 فریم عکاسی شده تغییر می کند، به طوری که پوشش کل فاصله فوکوس برابر با 150 میلی متر است.

عکاسی 98 فریم شاید زیاده روی باشد، اما بهتر از فاله گذای بیش از حد و داشتن بخش های محو زیاد در تصویر نهایی است. دیافراگم برای تفکیک پذیری خوب و رسیدن به یک عمق میدان متعادل روی f11 تنظیم شد.

ورود کاربر

آمار سایت

آمار سایت

تعداد اعضای سایت

شما هم به ما بپیوندید.

عضویت رایگان است.

عضویت در سایت