مصاحبه خواندنی و مفصل رضا کیانیان با فردین (قسمت اول)

بستن


مصاحبه خواندنی و مفصل رضا کیانیان با فردین

(قسمت اول)

مقدمه

 

مصاحبه خواندنی و مفصل رضا کیانیان با فردین (قسمت اول)

مصاحبه ای را که در ادامه خواهید خواند، گفتگویی دوستانه مابین رضا کیانیان و فردین می باشد.

این گفتگو از آنجا قابل تأمل و تفکر است که به نوعی بیان کننده سینمای ایران در اوایل شکل گیری اش بصورت حرفه ای است (هر چند اگر بتوان سینمای قبل از انقلاب را سینمایی حرفه ای نامید که جای بحث دارد.)

این گفتگو به دلیل مفصل بودن، در چند قسمت در سایت قرار می گیرد. امیدوارم مورد توجه شما عزیزان واقع گردد.

مقسم

روزی را در خاطر دارم که اکران خصوصی فیلم "سینما سینماست" از طرف مجله گزارش فیلم در سینما صحرا برگزار می شد.

وقتی وارد سینما شدم، مدیر سینما جلو آمد و گفت : فردین در لژ مخصوص است و دوست دارد شما را ببیند. همراه او رفتم.

وقتی مرحوم فردین مرا دید، بلند شد و با مهربانی روبوسی کرد و گفت و گفت و... گفت. تعجب کردم، خیلی تعجب کردم، چون همه فیلم های مرا تا آن زمان دیده و همه مقاله ها و نوشته های مرا خوانده بود و درباره آنها نظرات خوب و جالب داشت.

گذشته از من، سینمای ایران را دنبال کرده و خوب خوانده بود. وقتی از پیش او برگشتم خجالت زده بودم، چون تا آن موقع، فردین در ذهن من مترادف با آبگوشت و پیاز بود. از خودم خجالت کشیده بودم.

وقتی فیلم تمام شد و خانم امیری روی صحنه رفت و یکی یکی عوامل فیلم را روی صحنه خواند، برای بازار گرمی مرا آخر از همه صدا کرد. روی صحنه رفتم و در تمام مدت که مردم مرا تشویق می کردند به یاد فردین بودم.

روی صحنه میکروفن می چرخید و همه عوامل با مردم حرف می زدند. آخر سر که میکروفن به من رسید به مردم سلام کردم و گفتم : امشب یکی از آرزوهای نوجوانی من برآورده شد، فردین را دیدم. فردین میان شماست، آن جا! و لژ مخصوص را نشان دادم.

مردم برای او کف زدند، خیلی کف زدند، بلند شدند و به سمت جایگاه او برگشتند، او هم جلو آمد، دست تکان داد و گریه کرد. ما هم بلند شده بودیم. مردم فردین را دوست دارند. حتی بعد از این همه سال که بازی نکرده. چرا؟

وقتی فردین به رحمت خدا رفت، تشییع جنازه او غلغله بود. از جلوی ورزشگاه امجدیه (شهید شیرودی) آغاز شد. خیابان های اطراف هم بند آمده بود. در اصلی ورزشگاه یک دربان دارد که عاشق سینماست، همه او را می شناسند، از قدیم تا امروز. من که بعد از ظهرِ روزهای زوج برای دویدن به آنجا می روم با او سلام و علیک دارم. یکی دو روز بعد از تشییع جنازه فردین او را دیدم.

گفت: آن روز وقتی مردم رفتند و اینجا خلوت شد، پیرزنی را دیدم که کنار در اصلی نشسته و زار می زند.

به او گفتم : "ننه تو دیگه چرا اومدی؟ حالا که مردم رفتند چرا نمی ری؟"

پیرزن تعریف کرده چند سال پیش می خواسته دخترش را شوهر بدهد، جهیزیه نداشته، به او گفته اند برو پیش فردین، فرش فروشی دارد میدان ونک. رفته و فرش فروشی را پیدا کرده.

مدتی پشت شیشه سرگردان بوده، نمی دانسته چه کند، چه بگوید، که فردین او را می بیند. می بردش داخل، می نشاندش، برایش چای می آورد و می پرسد چه می خواهد؟

پیرزن ماجرای جهیزیه را می گوید. فردین همان جا می فرستد یک یخچال و یک اجاق گاز برای او می گیرند و مقداری هم پول نقد به او می دهد و او را راهی می کند و سفارش می کند هر وقت مشکلی داشت به او مراجعه کند.

پیرزن برای فردین می گریسته. همه عوامل قدیمی سینما از فردین خاطراتی این چنینی دارند. خیرش همیشه به همه رسیده.

قبل از آن با فردین مصاحبه ای مفصل انجام دادم، ولی متأسفانه هنگامی که ویرایش مصاحبه تمام شد و کتاب برای چاپ رفت، فردین فوت کرد. مصاحبه زمانی منتشر شد که فردین در کنار ما نبود. می گویند اگر برای هر کس چهل نفر مومن، خدابیامرزی بگویند او مطمئناً آمرزیده می شود. بر سر مزار فردین در قطعه هنرمندان همیشه گل تازه است.

ادامه دارد...

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی

ورود کاربر

RSS مطالب

آمار سایت

آمار سایت

تعداد اعضای سایت

شما هم به ما بپیوندید.

عضویت رایگان است.

عضویت در سایت