بابک بیات، طلایه دار موسیقی ایران

بستن


بابک بیات، طلایه دار موسیقی ایران

 

بابک بیات، طلایه دار موسیقی ایران

بابک بیات در سال ۱۳۲۵ در شهر تهران و در محله چهارصد دستگاه  به دنیا آمد. استاد بیات آهنگساز موسیقی فیلم و ترانه های ایرانی است. وی را میتوان یکی از بهترین آهنگ سازان ایرانی به شمار آورد.

در کارنامه  حدود صد موسیقی فیلم و بسیاری موسیقی ترانه به چشم میخورد. ترانه هایی که هر کدام از دهه ی ۵۰ تا کنون زمزمه های مردان و زنان  ایرانی بوده اند و خواهند بود.

او از سن ۱۹ سالگی در اپرای تهران و زیر نظر  آقای ثمین باغچه بان و نصرت الله زابلی با موسیقی کلاسیک و جهانی آشنا شد و در حدود پنج سال همکاری خود را با این اپرا ادامه داد.

بعد از آن با محمد اوشال آهنگساز و رهبر ارکستر جاز فولکوریک دوستی عمیقی پیدا کرد که این دوستی به ادامه هارمونی و آکومپانی مان و فراگیری دیگر اشتیاقات موسیقایی بیات منجر شد.

ایرج جنتی عطایی شاعر و ترانه سرا و نمایشنامه نویس که از دوران کودکی تا قبل از انقلاب با بابک بیات همگام با هم موسیقی ترانه را ادامه دادند، در زندگی بیات و خانواده اش بسیار موثر بود، که این دوستی به ساخت ترانه‌های بسیاری از جمله : غریبه، جنگل، بن بست، خونه، فریاد زیر آب، علی کنکوری، تپش، خاتون، سایه، خورجین (بانوی شرقی)، فصل بد خاکستری (روح بزرگوار)، سقف، هیچ کسی مثل تو نبود، طلایه دار (ای بزرگ موندنی) و بسیاری ترانه های دیگر منجر شد.

 بابک بیات موسیقی فیلم را با فیلم غریبه که با همراهی واروژان ساخته شد، شروع کرد. بعد از فیلم غریبه، بیات موسیقی فیلم‌های :

 خوشید در مرداب، شب آفتابی ( با ترانه عروسک قصه من)، برهنه تا ظهر با سرعت، فریاد زیر آب، سریال چنگک و بسیاری موسیقی فیلم‌های دیگر را ساخت.

بخش قابل توجه آثار بابك بيات ساخت موسيقي متن براي فيلم هاي ماندگار سينماي ايران است.

اولين تجربه ساخت موسيقي فيلم براي او به دوران همكاري با واروژان و فيلم <غريبه> برمي گشت. او بعد از آن موسيقي فيلم هايي چون شب آفتابي، فرياد زير آب، خورشيد در مرداب را ساخت. اين آهنگساز بعد از انقلاب به همراه دوستش ابراهيم زال زاده فعاليت خود را در شركت <ابتكار> آغاز كرد. اما اولين تجربه ساخت موسيقي فيلم بعد از انقلاب بيات، به فيلم <مرگ يزدگرد> ساخته بهرام بيضايي برمي گردد.

بيات در سال 1362 موسيقي فيلم هاي <ريشه در خون> و <نقطه ضعف> را ساخت و چند سال بعد فيلم هاي ديگر بهرام بيضايي )مسافران و شايد وقتي ديگر( را آهنگسازي كرد.

در سال هاي آغازين جنگ، بيات ساخت موسيقي متن سريال <سلطان و شبان> را آغاز كرد كه يكي از ماندگارترين آثار او به حساب مي آيد. عروس، كشتي آ نجليكا، پرده آخر، طلسم، مرسدس، جهان پهلوان تختي، دست هاي آلوده، اتوبوس، قرمز، دو زن، شيدا، دو فيلم با يك بليت، شب مكافات، تشكيلات، گمشدگان، عروسي خوبان و روز فرشته از ديگر فيلم هايي بود كه بابك بيات بعد از انقلاب براي آنها موسيقي متن ساخت.

آخرين سريالي كه او براي آن موسيقي ساخت، سريال <ولايت عشق> بود.

بابک بیات به آموزش خوانندگان زیادی از جمله محمد اصفهانی - حامی - مانی رهنما - نیما مسیحا -مالک غنمی و... پرداخت.

 در سال ١٣٦٤ و در چهارمین جشنواره فیلم فجر برای ساخت موسیقی فیلم اتوبوس از بابک بیات تقدیر شد.

همچنین وی در سال 1369 برنده سیمرغ بلورین بهترین موسیقی در نهمین جشنواره فیلم فجر برای ساخت موسیقی فیلم عروس، شد.بیات در سال 1375 نیز برنده سیمرغ بلورین بهترین موسیقی در پانزدهمین جشنواره فیلم فجر برای ساخت موسیقی فیلم سرزمین خورشید و مردی شبیه باران شد.

ساخت موسیقی سریال ولایت عشق و قطعه کرال و ارکسترال سرزمین خورشید از آخرین فعالیت‌های بابک بیات است که در سال 1376 توسط ارکستر سمفونیک تهران و به رهبرى فریدون ناصرى اجرا شد.

 در جشن گزارش فیلم جایزه بهترین آهنگسازی را برای صد سالگی سینما از آن خود کرد.

در سال ۱۳۸۱ در مراسمی که در شیراز برگزار شد از بابک بیات و چهار هنرمند بزرگ دیگر ایران تقدیر به عمل آمد. همچنین در همین سال و در مراسمی دیگر از بابک بیات به خاطر یک عمر تلاش در زمینه ترانه ایران تقدید شد که در این مراسم پیامهایی از ایرج جنتی عطایی، بهرام بیضایی و... قرائت گردید.

از دیگر فعالیتهایی بابک بیات در این سالها ساخت قطعه کرال و ارکسترال "سرزمین خورشید" بود، که در سال ۱۳۷۶ توسط ارکستر سمفونیک تهران و به رهبری استاد "فریدون ناصری" اجرا شد.

بابک بیات در کنار ساخت موسیقی، حدود هشت سال در دانشگاه‌های تهران مشغول به کار بود و موسیقی فیلم تدریس می کرد.

. ایشان در مصاحبه با ماهنامه نسیم هراز اصالت پدرش را متولد ده مامونیه که اکنون شهرستان شده میداند

این هم بخشی از مصاحبه ایشان:می‌پرسم: «اصالت‌شان مربوط به کجا بود‌؟»

می‌گوید‌:‌ «پد‌ر من مال اطراف تهران بود‌ و د‌ر شانزد‌ه سالگی آمد‌ه بود‌ تهران. د‌ر اطراف تهران جایی که به ساوه نمی‌رسد‌ یک جایی بود‌ به نام «مامونیه.» جایی که الان فرود‌گاه زد‌ه‌اند‌ نزد‌یک مامونیه است. تنها د‌ه فارس آنجا بود‌ه. اسمش هم از مام می‌آید‌ به معنای ماد‌ر. د‌ه‌های د‌یگر هم آن اطراف بود‌ند‌ که همه‌شان ترک‌زبان بود‌ند‌ مثل قاسم‌آباد‌ و غیره. این د‌ه که پد‌رم از آنجا بود‌ه همه‌شان فارس بود‌ند‌. ایرانی اصیل صحبت می‌کرد‌ند‌.

طبق گفته ایشان نام واقعی وی : یک اسم و فامیلی خیلی د‌راز د‌اشتم: «علی حسین بیات زرند‌ی مطلق.» وقتی بزرگ‌تر شد‌م زرند‌ی را برد‌اشتم و شد‌ بیات مطلق و یک اسم مستعار هم برای خود‌م انتخاب کرد‌م به نام بابک. شد‌م بابک بیات و همه من را به این اسم می‌شناختند
‌.بابك بيات خود گفته بود كه بيش از 18 سال است به صورت سينه خيز حركت مي كند و با عشق و علاقه موسيقي فيلم مي سازد.

او در دوران سلامتي اش گفته بود: <اگر صورت هزينه ها و دستمزد من را نگاه كنيد، از اينكه يك آهنگساز با اين همه زحمت چنين زندگي مي كند خنده تان مي گيرد.

بابک به زندگی گذشته خود می بالید و از بیان آن ترسی نداشت. از محله‌های جنوب شهر تهران و از آشنایی با ایرج جنتی عطایی در همین محله ها. سرآسیاب دولاب، خیابان شهباز، شکوفه، کرمان، و آن همه خاطره از خانه محقری که حتی کوچکترین صدایی به گوش همسایه‌ها میرسید و آغاز آهنگسازیش از همین خانه محقر ۴۸ متری بود. و خاطرات شیرین زندگی گذشته اش با پدر و مادر و دو برادرش که سراسر تعریف از عاطفه و مهربانی و فداکاری والدینش برای او بود.

زمزمه کردن هنگام رفتن به دبیرستان با کفش سوراخ و ساختن ملودی تازه، در حالی که سرمای طاقت فرسا از سوراخ کفش تمام وجودش را فرا گرفته بود. میدان ژاله، چهارراه آبسردار و راه مدرسه و پدرش که دوست داشت او یک ورزشکار شده و به دانشگاه افسری برود و زندگی نظامی را شروع کند. اما او با این تفکر پدر جنگید و موسیقی را دنبال کرد و به همین دلیل بدون حمایت پدر راه خود را ادامه داد.

مرگ پسرش در زندگی بابک بسیار اثر گذار بود. پسرش "مانی" که ده سال از بهترین دوران زندگی بابک را رقم زد تنها سرمایه ذهنی پدرش بود. بعد از مانی، بابک صاحب پسران دیگری شد به نامهای "بامداد" و "باربد".

داماد وی فرشاد مشرقی است وی دبیر شیمی آموزشگاه علوی کرج و سیدخندان است وی دارای دکترای شیمی از دانشگاه بیرمنگام است.

اکبر آزاد از آن دست ترانه سرایانی­ست که از گذشته­های دور با بزرگان موسیقی پاپ دوستی داشته و با آن­ها همکاری داشته و خاطرات بسیاری از بزرگان این عرصه دارد. آزاد که از دوستان نزدیک بابک بیات به حساب می­آمد آشنایی خود با بیات را این­گونه نقل می­کند:

سالِ 49 بود فکر کنم. رفته بودم، پیشِ «انوشیروان روحانی» تستِ صدا بدم. درِ شیشه‌ای‌ای بود که می‌شد به راحتی محلِ اجرا رو دید. دیدم جوانی ایستاده و می‌خواند: «تو را با دیگری دیدم...» بعد از این‌که اجرایش تمام شد، آقای روحانی گفتند: «خب. ما یه دونه عارف داریم. نیازی به یکی دیگه نداریم» و از آن جوان خواست اتاق را ترک کند. البته صدای بنده‌خدا اصلا شبیهِ صدای عارف نبود، فقط چون آهنگش را می‌خواند، متهم به این قضیه شد.

دمِ درِ وردی با جوان سلام و احوال‌پرسی کردم. گفتم: «چی شد؟» گفت: «هیچی. ما هم خدایی داریم» بعد اسمش را به من گفت: «بابک بیات»، و از ذوقِ آهنگ‌سازی‌ش برایم تعریف کرد و این‌که موسیقی را رها نمی‌کند و به آهنگسازی می‌پردازد. خدا را شکر که بیات خوانندگی را کمتر از آهنگسازی جدی گرفت، چون در این صورت ما یکی از بهترین آهنگسازان ایران را نمی شناختیم.

 بابک بیات 5 آذر سال 1385 به علت نارسایی کبدی در بیمارستان ایرانمهر تهران درگذشت .خدایش بیامرزد.

 در آخر دو موسیقی فیلم از استاد بیات رو براتون قرار خواهم داد موسیقی فیلم مرسدس به کارگردانی مسعود کیمیایی و همین طور موسیقی به یاد ماندنی و زیبای فیلم شکار که بدون اغراق جزو بهترین موسیقی فیلم هایی است که تا به حال  گوش کردم :

  • بابک بیات - مرسدس

  • بابک بیات - شکار

 

گردآوری شده توسط: هانی

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی

ورود کاربر

RSS مطالب

آمار سایت

آمار سایت

تعداد اعضای سایت

شما هم به ما بپیوندید.

عضویت رایگان است.

عضویت در سایت