انیو موریکونه، ساحر یا آهنگساز

بستن


انیو موریکونه، ساحر یا آهنگساز

 

اگر مجموعه فیلمهای هری پاتر را دیده باشید یا کتاب های آن را خوانده باشید میدانید که در مدرسه جادوگری استاد های جادوگر برای تعلیم به کار آموزها ورد هایی را به آنان آموزش میدهند که به کمک یک چوب دستی میتوانند با آن وردها هر کاری را انجام دهند وهر چه پایه تحصیلی شان بالاتر میرود میتوانند کارهای متفاوت تری را با چوب دستی شان انجام دهند.

از این مقدمه کوتاه میخواستم به این موضوع برسم که در دنیای موسیقی نیز من کسی را میشناسم که وقتی چوب دستی کوچکش را در دست میگرد میتواند جادو کند کسی که با آهنگ هایش قلب میلیونها نفر در سراسر عالم را در تسخیر خود در می آورد.

انیو موریکونه

اِنیو موریکونه زادهٔ ۱۰ نوامبر سال ۱۹۲۸ آهنگساز، تنظیم‌کننده و رهبر ارکستر ایتالیایی است.

در طی پنج دهه موریکونه برای بیش از ۴۰۰ اثر سینمایی و تلویزیونی موسیقی نوشته‌است.

علاوه بر این، افزون بر ۱۰۰ اثر مستقل در زمینه‌های دیگری چون موسیقی برای ارکسترهای بزرگ یا مجلسی، کنسرتوهایی برای پیانو و دیگر سازها، آثار کرال، و قطعاتی برای باله از دیگر ساخته‌های اوست. وی با کارگردانان بسیاری چون سرجیو لئونه، برناردو برتولوچی، رومن پولانسکی، فرانکو زفیرلی، الیور استون، برایان دی پالما، جوزپه تورناتوره و پیر پائولو پازولینی همکاری داشته‌است. از این میان موریکونه ده‌ها پارتیتور برای فیلم‌های وسترن نوشته‌است که از آن جمله می‌توان به فیلم‌هایی چون یک مشت دلار (۱۹۶۴)، به خاطر چند دلار بیشتر (۱۹۶۵)، خوب بد زشت (۱۹۶۶)، و روزی روزگاری در غرب (۱۹۶۸) اشاره کرد. روزهای بهشت (۱۹۷۸)، روزی روزگاری در آمریکا (۱۹۸۴)، ماموریت (۱۹۸۶)، تسخیرناپذیران (۱۹۸۷)، سینما پارادیزو (۱۹۸۸)، هملت (۱۹۹۰)، باگزی (۱۹۹۱)، افسانه ۱۹۰۰ (۱۹۹۸)، مالنا (۲۰۰۰) و بهترین پیشنهاد (۲۰۱۳) از دیگر آثار او می‌باشند.

انیو موریکونه از سوی دولت‌های ایتالیا، فرانسه و مقدونیه نشان افتخار دریافت کرده‌است. وی برنده یک جایزه گرمی، دو گلدن گلوب، پنج بفتا، ده دیوید دی دوناتلو، یازده روبان نقره‌ای، شیر طلایی افتخاری فستیوال فیلم ونیز (۱۹۹۵)، عقاب طلایی آکادمی سینمایی روسیه (۲۰۰۳)، جایزه پولار (۲۰۱۰) و تندیس آکادمی فیلم اروپا (۲۰۱۳) است. در سال ۲۰۰۷ میلادی آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا یک عمر فعالیت هنری وی را "مشارکتی درخشان و چند وجهی در هنر موسیقی فیلم" تلقی نمود و اسکار افتخاری آکادمی را به او اهدا کرد. وی در بخش رقابتی نیز پنج بار نامزد دریافت جایزه اسکار بوده‌است که موفق به دریافت هیچ‌کدام نشد.

موریکونه را شاید بتوان پرکارترین آهنگساز فیلم در جهان دانست. روزنامه گاردین در فوریه سال ۲۰۰۱ میلادی با انتشار مقاله‌ای وی را «موتزارت سینما» لقب داد. از میان آثار او که بالغ بر ۶۰ میلیون نسخه از آن در جهان به فروش رفته‌است روزی روزگاری در غرب با فروش تقریبی ۱۰ میلیون نسخه از پرفروش‌ترین موسیقی‌های اینسترومنتال فیلم در تاریخ سینما به شمار می‌آید.

موریکونه در رم متولد شد و فرزند لیبرا و ماریو موریکونه نوازنده ترومپت جاز بود. او اولین کمپوزیسیون خود را در شش سالگی ساخت و سپس برای توسعه این استعداد خویش دلگرم شد. در حالیکه نه سال بیشتر نداشت به آموختن نوازندگی مشغول شد. موریکونه در ۱۹۴۰ رسما وارد «آکادمی سانتاسیسیلیا» شد. در این زمان ۱۲ ساله بود و علاوه بر نوازندگی، تحت تعلیم «روبرتو کاگیانو» به فراگیری هارمونی در موسیقی پرداخت. در ۱۹۴۶ او موفق به دریافت دیپلم نوازندگی ترومپت شد.

موریکونه پس از پایان تحصیلات و بعد از پایان جنگ جهانی دوم در زمانی که شرایط سختی بر کشورش حکمفرما بود با نواختن ترومپت با گروه کوچکی همکاری می‌کرد. این گروه برای ارتش آمریکا و اروپا موسیقی می‌نواخت و او از اینکه مجبور بود در نواختن موسیقی با گروه‌های دیگر همکاری کند چندان رضایت نداشت. خودش گفته‌است اگر در عرصه سینما وارد نمی‌شدم برای همیشه به صورت انفرادی فعالیت در عرصه موسیقی را ادامه می‌دادم. او نوشتن و ساخت موسیقی متن فیلم را به صورت اتفاقی و به خواست یک کارگردان سینما آغاز نمود. موریکونه می‌گوید از آن زمان تاکنون هیچ کارگردان دیگری از من نخواسته به او مراجعه کنم و پیشنهادهایم را مطرح کنم، بلکه همیشه آن‌ها ساخت موسیقی برای فیلم‌هایشان را به من پیشنهاد می‌کنند و در ساخت موسیقی نیز به هیچ چیز و هیچ کسی جز خودم متکی نبوده‌ام. وی معتقد است هر کسی برای ایجاد خلاقیت در حرفه خود قطعا به عاملی متکی است و این عامل در زندگی او عشق به آثار هنرمندانی مانند باخ، استراوینسکی، مروسکو بالوی و... بوده‌است. آهنگسازانی که در زندگی او نفوذ کرده‌اند و به گفته خودش مانند اعضای خانواده او بوده‌اند

بخش اعظم آثار موریکونه در دهه ۱۹۶۰ برآمده از سینمایی به غیر از ژانر وسترن بودند و البته باز هم الساندورینی در این آثار در کنار آهنگساز بود، نظیر نبرد الجزایر و غیره. موریکونه مشغولیت‌های دیگر را کاهش داد و معطوف به سینما شد آنچنان که در ۱۹۷۲ برای بیش از ۲۰ اثر بلند سینمایی در یک سال موسیقی نوشت، فیلم‌های ماریو باوا مثل «Danger: Diabolik»، فیلم‌های پرهیجان داریو آرجنتو. در ۱۹۷۰ موریکونه برای «Violent City» موسیقی نوشت. در همان سال برای اولین بار جایزه سینمای ایتالیا، روبان نقره‌ای را برای موسیقی فیلم «Metti una sera acena» دریافت کرد و سال بعد مجددا همین جایزه را برای فیلم «Sacco e Vanzetti» کسب کرد که البته این یکی همکاری‌ای میان او و خواننده آمریکایی، جوآن بائز به یادگار گذاشت. در ۱۹۷۳ برای فیلم جنایی «Revolver» موسیقی نوشت و سرانجام در ۱۹۷۹ برای نخستین بار نامزد جایزه اسکار برای موسیقی روزهای بهشت شد و پس از آن چهار بار دیگر به ترتیب برای ماموریت در ۱۹۸۶، تسخیرناپذیران در ۱۹۸۷، باگزی در ۱۹۹۱ و مالنا در ۲۰۰۱ نامزد این جایزه بود.

در ۱۳ اکتبر ۱۹۵۶ او با «ماریا تراویا» ازدواج کرد. همسر او نقش مکملی در برخی آثار وی ایفا کرده است و به طور مثال متون لاتینی که در موسیقی فیلم ماموریت (۱۹۸۶) شنیده می‌شود سروده اوست. حاصل زندگی آنها ۳ پسر و ۱ دختر است که در میان پسران آندره‌آ آهنگساز و جیووانی فیلم‌ساز هستند.

زیمر که خالق آثاری چون گلادیاتور به کارگردانی ریدلی اسکات است از موریکونه به عنوان آهنگسازی اثرگذار یاد می‌کند و آثار وی را ستوده است.

برناردو برتولوچی معتقد است:

«موریکونه آهنگسازی با دو هویت است؛ از یک سو او آهنگسازی مستقل در موسیقی معاصر است، از سوی دیگر آهنگساز حماسه‌های بزرگ و مشهور سینما. در تمام طول زندگیش کوشیده است تا در هر یک از این دو موثر باشد، به گونه‌ای که هر یک دیگری را کامل می‌کند. او ظرفیت بزرگی از تطابق این‌ها در خودش دارد».

اگرچه آهنگساز پنج بار نامزد دریافت جایزه اسکار برای بهترین پارتیتور فیلم بود اما موفق به دریافت آن نشد تا آنکه در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۰۷ میلادی آکادمی علوم و هنرهای سینمائی آمریکا در تجلیل از او با عنوان خالق آثار درخشان و متفاوت در هنر موسیقی فیلم اسکاری افتخاری به موریکونه اهدا کرد. او می‌گوید: «پس از پنج بار نامزدی برای دریافت اسکار دیگر انتظار نداشتم. از دریافت اسکار ناامید شده بودم و فکر می‌کردم بدون اسکار به فعالیت خود در این عرصه پایان خواهم داد. البته اسکار برایم ارزشی نداشت اگر چه کسانی که موفق به دریافت اسکار می‌شوند سزاوار آن هستند. نمی‌توانم بگویم از این موضوع خوشحال نیستم. من جوایز زیبا و بیادماندنی بسیاری دریافت کرده‌ام اما حفره کوچکی در این میان باقی مانده بود که امیدوارم جایزه اسکار بتواند این حفره را پر کند».

موریکونه جایزه اسکار را در مراسم سالانه آن از دستان کلینت ایستوود دریافت کرد. دویچه وله با اشاره به اینکه داوران اسکار دیر به فکر تقدیر از موریکونه افتادند نوشت: «انیو موریکونه، یکی از بزرگترین آهنگسازان فیلم در جهان اگر چه نزدیک به هشتاد سال از عمرش می‌گذرد و تا به حال جوایز متعددی، از شیر طلایی جشنواره ونیز گرفته تا جایزه گلدن گلوب را کسب کرده، اما جای جایزه اسکار در کلکسیون افتخارات این آهنگساز بزرگ ایتالیایی خالی بوده که حال این خلا نیز پر شده است» و در ادامه به نقل از وی نوشت: «این اعتباری است که از میان سایرین به من تعلق می‌گیرد، بنابر این نمی‌گویم که می‌توانستند این جایزه را خیلی پیش از این به من بدهند».

موریکونه و آلکس نورث خالق موسیقی اسپارتاکوس به کارگردانی استنلی کوبریک تنها آهنگسازانی هستند که اسکار افتخاری دریافت کردند. زمانی‌که موریکونه برای دریافت جایزه روی صحنه دیده شد به زبان ایتالیایی صحبت می‌کرد و ایستوود آن را برای حضار ترجمه کرد و این دو پس از چهل سال بدین ترتیب یکدیگر را ملاقات کردند.

در سال ۲۰۱۰ کمیته جایزه پولار، انیو موریکونه را شایسته دریافت این جایزه اعلام کرد. این مراسم که هر ساله در استکهلم سوئد برگزار می‌شود تا قبل از این آهنگسازان پیشرو جهان همانند کارل هاینز اشتوکهاوزن، پیر بولز، یانیس زناکیس، ویتولد لوتسلاوسکی، گئورگی لیگتی و استیو رایش را مورد تحسین قرار داده بود. این کمیته با مقدمه‌ای جایزه پولار را به موریکونه اهدا کرد: «جایزه پولار سال ۲۰۱۰ به آهنگساز، تنظیم‌کننده و رهبر ارکستر، انیو موریکونه تعلق می‌گیرد. آثار اثرگذار انیو موریکونه شناخت ما را به سطحی دگر سوق بخشید و احساس روزمره را به آنچه در قاب سینماست بدل کرد. وقتی در ۱۹۶۴، انیو موریکونه برای یک مشت دلار موسیقی ساخت، بودجه ناکافی از دست یابی او به ارکستری کامل ممانعت می‌کرد. در عوض، او با صدا و سیاقی نو، موسیقی فیلم را تا نیم قرن بعد تحت تاثیر قرار داد، و نیز در گستره‌ای از موسیقی پاپ تا کلاسیک الهام بخش جمعی از موسیقی سازان شد».

در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی، کوئینتین تارانتینو از موریکونه دعوت کرد تا برای فیلم بیل را بکش (۲۰۰۳) موسیقی بسازد، اما آهنگساز به این دلیل که از او خواسته شده بود تنها برای دو یا سه دقیقه از فیلم موسیقی بنویسد آن کار را نپذیرفت. پس از آن نیز تارانتینو بار دیگر از او برای جنگوی آزاد شده دعوت به همکاری کرد که در نهایت نارضایتی موریکونه را در پی داشت چرا که بدون توافق با او، برای چگونگی استفاده موسیقی در فیلم تصمیم نهایی گرفته شده بود.

در سال ۲۰۰۸ میلادی عوامل تولید فیلم سینمایی فرزند صبح که به شرح حال زندگی روح‌الله خمینی پرداخته بود خبر از ساخت موسیقی این فیلم توسط انیو موریکونه دادند. این خبر به سرعت توسط یک فکس ارسال شده تکذیب شد و دلیل آن این طور ذکر شده بود که آهنگساز فرصتی برای نوشتن آن ندارد. وی تاکید کرده بود نه او و نه فرزندش آندره‌آ موریکونه برای فیلم ایرانی فرزند صبح موسیقی نخواهند ساخت. این عدم همکاری آهنگساز از طرف سازندگان فیلم سیاسی تلقی شد. کارگردان فیلم در خصوص چگونگی این همکاری گفته بود: «قرار است که ما فیلم را برای انیو موریکونه بفرستیم و او با دیدن این فیلم، برایش موسیقی بسازد. البته امیدوارم که اگر توانست و برنامه‌هایش اجازه داد بتواند به ایران بیاید. اسم انیو موریکونه اسم مشهوری است که کاملا بازار دارد و علاقه‌مندان را جلب می‌کند. ما قصد داریم با این کار، فیلم فرزند صبح را در مقیاس انبوه پخش کنیم»

 گزیده آثار او شامل:

  •  روزهای بهشت
  • ماموریت
  • تسخیرناپذیران
  • باگزی
  • مالنا
  • روزی روزگاری در آمریکا
  • سینما پارادیزو
  • خسارات جنگ
  • افسانه 1900
  •  نام من هیچ‌کس است
  •  یک مشت دلار
  • به خاطر چند دلار بیشتر
  •  روزی روزگاری در غرب
  •  خوب بد زشت
  • ترور (ای مثل ایکار)
  • دسته سیسیلی ها
  • توپهای سن سپاستین
  •  هملت
  •  گرگ
  •  تشریفات ساده

در آخر نظر شما عزیزان را به دو آهنگ از این موسیقیدان برجسته جلب میکنم. موسیقی زیبای فیلم حرفه ای و همچنین موسیقی فیلم سینما پارادیزو با تم آرامش بخش و فوق العاده اش

 

  • Ennio Morricone - Professional

 

 

  • Ennio Morricone - First Youth

 

 گردآوری شده توسط: هانی

 

نظرات   

 
+2 #4 دانیال رعیت 1393-01-03 16:45
ممنون از هانی بابت درج مطالب فوق . در صورت امکان از دن گیبسون هم آهنگ قرار بدین چون عموی خدابیامرزم عاشق این آهنگساز بود.

مرسی
نقل قول
 
 
+2 #3 سوسن پیرمرادی 1393-01-03 16:39
اگر امکانش هست آهنگ فیلم روزی روزگاری در آمریکا که با ساز پن فلوت نواخته میشه رو در سایت قرار بدین.
با تشکر
نقل قول
 
 
+2 #2 صدرا 1393-01-03 16:36
من عاشق انیو موریکونه هستم و تمام فیلمهاش رو دیدم.
نقل قول
 
 
+2 #1 شایان 1393-01-03 16:34
بسیار متشکر از مدیریت محترم سایت وزین اطلس جام بابت قرار دادن بیوگرافی و آثار منتخب آهنگسازان مطرح جهان و تشکر و خسته نباشید ویژه از هانی عزیز که زحمت تهیه مطالب رو میکشد.
نقل قول
 

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی

ورود کاربر

RSS مطالب

آمار سایت

آمار سایت

تعداد اعضای سایت

شما هم به ما بپیوندید.

عضویت رایگان است.

عضویت در سایت